Zagranica

Nowy Ład w świecie – plany G-7 po koronawirusie

Nowa administracja USA ustami szefowej amerykańskich finansów Janet Yellen poinformowała sojuszników o powrocie do wspólnych działań w wyprowadzaniu globalnej gospodarki z największej zapaści od czasu wielkiego kryzysu. Zapowiedziała on członkom grupy G-7 (czyli najbogatszych sojuszników USA: Japonii, Niemiec, Francji, Wielkiej Brytanii, Włoch i Kanady), że Waszyngton będzie przestrzegać wielostronności i „uważa za priorytet pogłębienie naszego międzynarodowego zaangażowania i umocnienia naszego sojuszu”. Uczestnicy wirtualnego wideospotkania także omawiali pomoc dla pracowników i firm dotkniętych pandemią, z jednoczesnym zachowaniem długoterminowego zrównoważenia finansów publicznych.

Włoski minister gospodarki Roberto Gualtieri stwierdził, że grupa pragnie kontynuować skoordynowane działania wspierające gospodarkę, a jak napisał na Twitterze: „Wycofanie się z polityki wspierania jest przedwczesne”.

Wielka Brytania stwierdziła, że przedstawiciele G-7 zgodzili się też, iż postęp w wypracowaniu „międzynarodowego rozwiązania wyzwań podatkowych gospodarki cyfrowej” jest zasadniczym priorytetem. Londyn zaapelował do członków G7 o uzgodnienie do połowy 2021 r. wspólnego stanowiska wobec opodatkowania gigantów internetowych, do terminu uzgodnionego przez większą grupę krajów z G20.

Prezydent Joe Biden zaproponował kolejne 1,9 bln dolarów wydatków i ulg podatkowych oprócz ponad 4 bln dolarów na działania pomocowe zatwierdzone przez poprzednika.

Niektóre kraje G7 są skłonne poprzeć nową emisję specjalnych praw ciągnienia (SDR) przez MFW, aby pomóc krajom o niższych dochodach w walce z koronawirusem. Ostatni raz taką emisję ogłoszono w 2009 r. Stany, największy udziałowiec Funduszu, są otwarte na nową emisję za 500 mld dolarów, ale przedstawiciele tego kraju powiedzieli innym członkom G7, że potrzebne jest kilka tygodni na sfinalizowanie podwyższenia kapitału w SDR.

***

G7 (ang. Group of Seven) w latach 1975–1976 – G6; 1997–2014 – G8. Grupa 7. państw, które są jednymi z najważniejszych na świecie pod względem gospodarczym: Francja, Japonia, Niemcy, Stany Zjednoczone, Wielka Brytania, Włochy (G6, od 1975) i Kanada (G7, od 1976). Przywódcy państw należących do G7 oraz przewodniczący Rady Europejskiej i przewodniczący Komisji Europejskiej (jako przedstawiciele Unii Europejskiej) spotykają się co roku na szczytach polityczno-gospodarczych. Lokalizacja szczytu zmieniała się rotacyjnie  W celu zwiększenia reprezentatywności forum od 2005 odbywają się spotkania określane jako G8+5, z udziałem przedstawicieli Chin, Brazylii, Indii, Meksyku i Południowej Afryki. Przed zaproszeniem Rosji do składu grupy (w 1997) odbywały się po szczytach G7 (od 1994) spotkania, określane wówczas jako G7+1, z przedstawicielami Rosji. G7 nie jest organizacją międzynarodową, a jedynie grupą państw, których przywódcy spotykają się na swoistym forum polityczno-ekonomicznym. Ugrupowanie to nie posiada swoich stałych organów ani sformalizowanej struktury. Prezydencja w grupie obejmowana jest co roku przez kolejny kraj, który jest odpowiedzialny za organizację spotkań ministerialnych i szczytu, w którym uczestniczą szefowie tych państw.  Polska plasuje się pomiędzy G7 i tzw. E7 (“Emerging 7” – grupa największych krajów rozwijających się) czyli takich, których PKB obecnie w czasach pandemii najmniej spadło, a nawet wzrosło. 

Udostępnij przez: